logo

 
1975 - Ο εχθρός λαός

Αρνιέμαι

Παπακωνσταντίνου Βασίλης

 

Μουσική/Στίχοι: /

Από: Μιχάλης Σταυρή
Στις: 20-12-2009
(3.4/5.0, με 41 ψήφους)
 

Αξιολογήστε την παραπάνω καταγραφή του τραγουδιού:    Ακριβής     Λανθασμένη

Βρήκατε κάποιο λάθος; Δηλώστε το παρακάτω, ή χρησιμοποιήστε την Αποστολή Διόρθωσης.

 

Η χρήση επιτρέπεται μόνο για προσωπική μελέτη και για εκπαιδευτικούς λόγους.
Η παραπάνω καταγραφή δηλώνει την προσωπική γνώμη του αποστολέα για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να παιχτεί το παραπάνω τραγούδι.

 

Αλλαγή τόνου: ημιτόνια

Απόκρυψη συγχορδιών

Εκτύπωση

YouTube

Facebook

 

Σύμφωνα με τα στατιστικά μας, σας προτείνουμε να συνεχίσετε με ένα από τα παρακάτω τραγούδια:
 
Βρέθηκαν και άλλες εκδόσεις αυτού του τραγουδιού (ή τραγούδια με παρόμοιους στίχους):
 
 

Σχόλια / Διορθώσεις / Αφιερώσεις:
 
Από: ΣτέργιοςΕΠΛ, στις 11-03-2012:
Θα μου επιτρέψετε,με όλον το σεβασμό,κάποια συμπλήρωση!...
http://www.youtube.com/watch?v=R7yGQGnfm9w

   Bm        A         Bm
Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι
                D   A       Bm
οι άλλοι να βαστάνε τα σκοινιά
   Em                     DABm
αρνιέμαι να με κάνουν ότι θένε
    A           D A          Bm
αρνιέμαι να πνιγώ στην καταχνιά
 
   Dm         C         Dm
Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι
                 F      C     Dm
να είσαι συ και να μην είμαι ‘γω
    Gm                       FCDm
που τη δική μου μοίρα διαφεντεύεις
    C           F      C    Dm
με τη δική μου γη και το νερό
 
   Em         D         Em
Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι
                  G    D       Em
να βλέπω πια το δρόμο μου κλειστό
   Am                        GD Em
αρνιέμαι να ‘χω σκέψη που σωπαίνει
    D         G      D     Em
να περιμένει μάταια τον καιρό

   Am        G         Am
Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι
                C   G       Am
οι άλλοι να βαστάνε τα σκοινιά
   Dm                     CGAm
αρνιέμαι να με κάνουν ότι θένε
    G           C G          Am
αρνιέμαι να πνιγώ στην καταχνιά
 
Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι
να είσαι συ και να μην είμαι ‘γω
που τη δική μου μοίρα διαφεντεύεις
με τη δική μου γη και το νερό
 
Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι
να βλέπω πια το δρόμο μου κλειστό
αρνιέμαι να ‘χω σκέψη που σωπαίνει
να περιμένει μάταια τον καιρό
 

 
Από: Johny, στις 15-09-2010:
α ρε μικη μεγαλε ...ποσο νοημα εχουν τα τραγουδια σου